مدل موی مردانه ایرانی

مدل موی مردانه ایرانی

 

در صورتی که قصد شما از ورود به مقاله مدل موی مردانه ایرانی مشاهده تصاویر مدل مو می باشد می توانید به گالری مدل موی کلاسیک مردانه و یا به گالری جامع مدل موی مردانه از طریق لینک زیر مراجعه کنید.

مدل موی مردان ایرانی از گذشته معرف شخصیت و طبقه اجتماعی افراد بوده است.

هر چند در گذشته این تفکیک شخصیتی پررنگ تر از حال بود ولی بسیاری از برداشت های امروزی نیز ریشه در فرهنگ گذشتگان ما دارد. مدل موی تحصیلکردگان خارج از ایران، دراویش، منحرفین اجتماعی و قلندران زمانه جز مدل موهای مردانه ایرانی بوده است.

البته نباید منکر این امر باشیم که مدل موی مردان در تمام جوامع بشری یکی از ابزار های جذب جنس مخالف بوده.

همین امر سبب می شود در دوران بلوغ آقایان توجه به مدل مو چشمگیر تر باشد، اما این مسئله نمی تواند منکر برداشتهای عوام مردم و انتساب شخصیت افراد بر اساس مدل مو به گروهی خاص باشد.

تاریخچه مدل موی مردانه ایرانی

تاریخچه مدل موی مردانه ایرانی

در ایران تا قاجار موی مردان به صورت ساده بود و عموما موی سر با کلاه، عمامه و یا چیز های دیگر پوشیده بود. در دوره  قاجار مدل های مو بیشتر به حالتی که برای مسح و نماز مناسب تر باشد بود و یک وجب از جلوی مو تراشیده میشد.

مدلهای این دوره شامل موارد زیر بود:

مدل موی دم‌اردکی:

جلو و پشت گردن تراشیده می شد و موهای اطراف به طرف کلاه بالا زده می شد.


مدل موی حیدری:

از پیشانی تا پس‌گردن به اندازه چهار انگشت تراشیدنه می شد و موهای کنار تا روی گوش کوتاه می شد.

مدل موی پاشنه ‌بخواب:

جلو سرشان را به اندازه یک کف دست می تراشیدند و موی اطراف را بلند، پس گردن تراشیده و خط ریش پر نگه داشته می شد.
صفدری: در این مدل به جز دو طرف سر بقیه موی سر به کلی تراشیده می شد.

 

مدل موی قلندران:

که سر، ریش و سبیل را به طور کامل می تراشیدند.


مدل موی علی‌اکبری:

به جز فرق سر تمام سر تراشیده می شد. ولی موی باقی مانده تاحدی بلند میشد که عده ای ان را بافته از طرف عقب چپ کلاه بیرون می‌گذاشتند.


مدل موی گیسو:

ویژهٔ دراویش هم که موهای بلند داشتند و به آن اصطلاحا گیسو می گفتند، برخی از دراویش فرق از وسط باز می کردند و برخی دیگر موی خود را می بافتند.

اولین مدل مو به نام مدل احمدشاهی توسط احمدشاه که به تقلید از غربی ها موهای خود را کوتاه کرد ایجاد شد.

مدل موی مردانه ایرانی در زمان پهلوی

مدل موی طبیعی:

خط ریش را از استخوان شقیقه می تراشیدند، جلو و پشت مو را به یک اندازه کوتاه می کردند یا اصطلاحا طبیعی می کردند و موها را به صورت فرق از وسط یا بالا زده درست می کردند.


مدل موی سر بالا:

مو ها تقریبا به اندازه 4-7 سانتی متر بلند بود و با روغن به سمت عقب شانه میشد.

مدل موی آلامد:

در این مدل مو از طرف چپ فرق باز می کرد و مو های کنار بر روی گوش شانه می شد. البته در این مدل به درخواست مشتری مو به یک سمت هدایت می شد.


مدل موی آلبوروس:

تمامی مو به صورت یک دست کوتاه می شد و تنها به اندازه سه انگشت از جلوی مو بلند تر بود که با شیبی ملایم با بقیه سر یکسان سازی میشد.


مدل موی آلمانی:

 در این مدل مو اطراف کاملا سفید و تا زیر لاله‌های گوش با ماشین از ته زده می شد بقیه مو به تدریج بلند شده و جلویش مانند آلبوروس و کمی کوتاه‌تر اصلاح می شد.


مدل موی آلاگارسون:

فرقی که سر را از اطراف شانه کرده زیادی آن را از زیر لاله گوش زده و صاف کرده پشت گردن را می‌تراشیدند و جلوی آن را از پیشانی یک ور می‌زدند.

مدل مو بعد از انقلاب

اگر از عشق پشت مو ها بگذریم می تونیم بگیم موج جدیدی از مدلهای مو از سال 80 به بعد وارد ایران شد که به آنها اشاره می کنیم:

مدل موی قارچی


در مدل قارچی، اندازه موی عقب و جلوی سر یکسان است و به صورت گرد، اطراف سر اصلاح میشود.

در اوایل دهه ۸۰ این مدل مو مد روز بود که کمتر کسی امروز از این مدل استفاده می کند.

این مدل مو از کارتنی به کارگردانی جونز برودرز نشات گرفته است.

مدل تَن تَن

 این مدل مو نیز از کارتن بسیار معروف تُن تُن و میلو گرفته شد.

شخصیت اصلی این کارتن دارای موهایی کوتاه و شانه شدن قسمت بلندتر به سمت چپ یا راست سر است.

این مدل مو به سختی در ایران پذیرفته شد زیرا نیاز به حالت دهنده های مو داشتیم.

مدل تیفوسی یا کوتاه و بلند

مدل موی تیفوسی یا همان کوتاه و بلند، به چند طریق کوتاه می شود این بستگی به جنس موهای دارد.

این نام برگرفته از بیماری تیفوس است. این مدل مو پیرو تفکر سورئال  است.

مدل های مهم دیگر: مدل موی بوکسوری، تایسونی یا کشتی گیری

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *